Joods & christelijk platform
voor reflectie 
op de actualiteit

PEN VAN RAV KATZ – DE DUIF

Deze week komt een opmerkelijk dier voor in de Tora. En dat is de duif uit de ark van Noach. Noach had ongeveer een jaar in de ark gezeten en wilde weten of het al droog was. Want pas als de aarde weer droog was kon hij en al die dieren die in die ark zaten weer naar buiten.
Eerst stuurde hij de raaf hiervoor weg. (lees niet rav ;-)) Die bleef echter dichtbij de ark. Een week later probeerde hij het met de duif. De duif vloog wel weg. Maar kwam die keer niet terug met een teken van leven. De week daarop kwam de duif terug met een olijfblad. Er was leven op aarde. De derde week kwam ze niet meer terug, de duif had een veilig plekje gevonden buiten de ark. De aarde was weer bewoonbaar geworden. Het beeld van die duif met dat olijfblad is verworden tot een metafoor van vrede en vergiffenis. Dat komt omdat daar waar nieuw leven is, daar is ook nieuwe hoop en een nieuwe hopelijk mooiere horizon.
De crisis rond Gaza duurt voort. We volgen het nieuws. En dan vragen wij ons af: Is there no hope? Die is er wel. En de bron van die hoop is op een heel bijzondere plek. Eens was rabbi Jisraeel van Nag’ara de rabbijn van Gaza stad. Hij ligt daar ook begraven. Op vrijdagavond zingen wij aan tafel een door hem geschreven lied. Dat lied eindigt met de woorden (vrij vertaald): Hashem keer alstublieft terug naar Jeroesjalajim zodat we daar in die mooie stad weer voor u zullen kunnen zingen. Tijdens de donkerste momenten van onze relatie met Gaza denk ik aan die rabbi Jisraeel en heb ik het gevoel dat hij iedere vrijdagavond daar ergens vanuit Gaza stad dat lied met ons meezingt. Zo lang wij zijn lied blijven zingen is er hoop. En dan gezeten in het warme licht van de sjabbeskaarsen, aan dat schone tafelkleed, borrelt een andere gedachte in mij op. Eens zal de hele wereld met ons dat zelfde lied zingen. Zoals Jesja zegt: “want mijn huis zal zijn een huis van gebed voor alle volkeren.”
Die hoop wordt nu op dit moment werkelijkheid door onze daden en onze gebeden. Gelukkig zijn wij, Am Jisraeel, één in deze tijd, daar begint het mee. In deze nieuwsbrief ziet u heel veel dingen die u kunt doen. Alleen en/of met anderen. En vergeet niet iedere daad is een toon uit en van datzelfde lied waarover ik zojuist schreef.
Sjalom en Sjabbat sjalom
Rabbijn Shmuel Katz

Deel dit bericht:

cross