Joods & christelijk platform
voor reflectie 
op de actualiteit

Proportionaliteit in oorlogshandelingen

| Veel mensen denken dat het wat betreft proportionaliteit in oorlogshandelingen zou gaan om aantallen  slachtoffers. Wiens oorlogshandeling veel meer slachtoffers maakt dan die van de andere partij, overtreedt de wet van de proportionaliteit.
Het is belangrijk om te weten dat het zo simpel niet ligt. Belangrijk, omdat Israël ervan wordt beschuldigd in dit opzicht te zondigen tegen het Internationaal Recht (IR), en zo wordt beschuldigd van oorlogsmisdaden. En die zware beschuldiging drukt natuurlijk zwaar op de publieke opinie, omwille waarvan Hamas een propagandaoorlog voert.

Uit een vrij lang artikel van een Engelstalige advocaat valt te destilleren wat proportioneel is in oorlogshandelingen. Het is erg genoeg natuurlijk, dat blijkt al uit de wetgeving zelf, dat  er burgerslachtoffers vallen. Maar iedere afzonderlijke aanval in een oorlog moet tevoren getest worden. Het moet bij die aanval gaan om een militair doel. Dat is regel 1 van het internationaal oorlogsrecht. Dus het opzettelijk treffen van burgerdoelen is dan inderdaad: oorlogsmisdaad.
Wat heeft Hamas gedaan? Hamas heeft niet alleen op 7 oktober, nog voor de oorlog een feit was, een burgerdoel uitgekozen om Israël te treffen en op die manier tot oorlog te dwingen, maar ook, in voorbereiding op die oorlog, heeft Hamas zich verschanst tussen de burgers in de Gazastrip.

Uiteraard maalt Hamas niet om mensenlevens, Hamas koos hiervoor in de hoop dat Israël zou kunnen worden beschuldigd van warcrime. Hamas heeft namelijk zijn commandocentrum ingericht onder het Al Shifaziekenhuis.
Wat doet Hamas juridisch gezien? Hamas verandert daarmee een burgerdoel in een militair doel voor Israël, om Israël van warcrime te kunnen beschuldigen. In het IR is dat op zich nog geen  oorlogsmisdaad. Wat het cruciale punt is: worden mensen vrijwillig als schild ingeschakeld of is dat tegen hun wil? Is dat laatste het geval pleegt Hamas een oorlogsmisdaad.

Wie het nieuws heeft gevolgd, weet dat Israël de burgers in Gaza heeft geadviseerd te vluchten langs een door Israël beveiligde corridor naar het zuiden, en ook wilde helpen bij de evacuatie van het ziekenhuis en bij het toch nog aanslepen van brandstof om de zaak van het ziekenhuis draaiende te houden ter wille van patiënten. Dan weet je ook: Israël schiet niet op vluchtelingen.

Bij elke aanval opnieuw moet Israël de afweging maken van de proportionaliteit. Dat kan een duivels dilemma worden. De afweging is dus: het militaire  doel  (in dit geval een club moordenaars uitschakelen) afwegen tegen het aantal burgerslachtoffers. In de statistieken van de VN over mondiale conflicten staan ongeveer negen burgerslachtoffers tegenover één gedode strijder. Ik citeer: "According to UN statistics of global conflict, the average civilian to combatant killed ratio is a rather appalling nine civilians killed for every one combatant killed." Daarom kun je niet beoordelen op louter tellingen, getallen. De IDF, het Israëlische leger, heeft in haar laatste aanvallen voor 7 oktober (op Jenin) bijvoorbeeld lang niet dat normgetal bereikt, maar zelfs meer strijders gedood dan er burgers omkwamen. Komt zeer zelden voor in de wereld.

Onmiddellijke veroordelingen van Israëls “warcrimes” in de media, en ook in de Algemene vergadering van de VN, zijn in bijna 100% van de gevallen niet getoetst op feiten en aan de wet. Die informatie kan namelijk nooit direct beschikbaar zijn. Het gaat in feite om de psychologische en propagandistische oorlogsvoering, waarbij Hamas de staat Israël in de publieke opinie wil delegitimiseren en demoniseren.

Trudie van der Spek - Begemann

 

foto: het Israëlische leger vindt het commandocentrum van Hamas in het Al Shifaziekenhuis

Deel dit bericht:

cross