Joods & christelijk platform
voor reflectie 
op de actualiteit

Schelden

Op het schoolplein van de kleuterschool  wordt deze kunst al ontwikkeld. Niet best, maar soms heel grappig om te horen. Van de basisschool herinner ik mij “potje met inkt, Jantje stinkt” – die kwam uit mijn koker.
In mijn krant onlangs een heel arsenaal modern. Ik weet soms niet eens wat iets betekent, maar ik noem de langste: balizandvretende hipstergoeroes. ?? Havermelkbakfietsen – daar heb ik in de verte nog wel een idee bij. Die wordt waarschijnlijk geslingerd naar het hoofd van woke-figuren.
Wij riepen als kind, als we uitgescholden werden: schelden doet geen zeer, slaan veel meer. Dat kwam vooral thuis voor; we waren met z’n vijven. Ik gebruikte ook wel woorden waarvan ik de betekenis absoluut niet kende. Ik was nummer 4 en dan had je wel verdedigingswapens nodig. Het mocht natuurlijk niet, schelden, en als mijn vader het hoorde ging je meteen naar boven.
In het parlement mag het ook niet: dat is onparlementair.
Op straat, in het journaal bij voorbeeld, hoor je het vaakst de Joden uitschelden.
Dat is groepsdiscriminatie en wordt veroorzaakt door haat die nergens op slaat.

Wat is het voor verschijnsel? Vaak onmacht, althans in de kinderwereld; je kan het niet winnen en dus ga je schelden. Liefst op afstand, als je al naar de hoek van de straat bent gerend.
Machteloze woede kan ook volwassenen tot schelden brengen.
Een enkele keer is schelden ook wel geestig, omdat het zo raak is bijvoorbeeld. Maar dan ook des te pijnlijker voor de getroffene. Ik herinner me er eentje van een leraar – en dat was niet best van hem… Er zat een jongen vol jeugdpuisten in de klas die vervelend was. Toen zei die leraar: zit me niet aan te kijken als een zieke aardappel.

Mag het eigenlijk? In de verbale oorlog wordt het gebruikt op een primitief niveau. Op intellectueel iets hoger niveau, is de spot drijven met iemand eigenlijk meer van hetzelfde, maar venijniger.
Als schelden ontmaskeren betekent van een smerig plan of bedrog is het voor mij een geoorloofd middel. Maar dan moet het scheldwoord adequaat worden gekozen.
Zelfs Jezus schold. Hij noemde koning Herodes “die vos”; de man was wreed en daarbij sluw. Een rake typering. Het voor mij meest indrukwekkende scheldwoord van Jezus was : witgepleisterde graven. Zeer beeldend: van buiten keurig, maar daaronder …. En dat sloeg op: schijnheiligheid.

Enerzijds wordt er natuurlijk veel te makkelijk gescholden. Vooral op straat. Anderzijds zouden rake ontmaskerende scheldwoorden van mij wel, en ook wel in het parlement gebruikt mogen worden.
Jammer genoeg komen de meest gehoorde scheldwoorden uit de schuttingtaal. Dat is jammer, want daar heb je niks aan. Ik heb het idee dat in het parlement Geert Wilders de enige is die het wapen wel eens gebruikt. Als het geen schuttingtaal wordt mag het van mij.

Trudie van der Spek - Begemann

 

Deel dit bericht:

cross